ruggu
nafnorð, karlkyn
ruggu-hestur
hestlíkan á völtum sveigum, til að rugga sér á
Beyging
eignarfall eintölu ‑hests nefnifall fleirtölu ‑hestar beygist eins og hestur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.rugguhestur rugguhesturinn nf.rugguhestar rugguhestarnir
þf.rugguhest rugguhestinn þf.rugguhesta rugguhestana
þgf.rugguhesti rugguhestinum þgf.rugguhestum rugguhestunum
ef.rugguhests rugguhestsins ef.rugguhesta rugguhestanna