ryðja

Merkingar

1. 1.

   þf.með þolfalli færa hluti burt (úr e-u), rýma (e-ð)

   • þeir ruddu salinn til að krakkarnir kæmust allir inn
   • það varð að ryðja siglingarleið gegnum ísinn

   • þgf.með þágufalli ryðja grjótinu burt

     • við ruddum burt öllu drasli úr stofunni
     • hún hefur rutt öllum hindrunum úr vegi til að verða prófessor

   • þgf. þf.með þágufalli og þolfalli ryðja sér braut/leið

     hreinsa frá t.d. tré til að komast leiðar sinnar

     • við ruddum okkur braut gegnum skóginn
2. 2.

   • þgf.með þágufalli ryðja (út) úr sér / upp úr sér þessum orðum

     segja þessi orð hratt og ákaft

     • hann ruddi úr sér fjórum vísum í afmælinu
3. 3.

   • þgf.með þágufalli ryðja sér til rúms

     öðlast útbreiðslu, verða algengur

     • svona skór hafa verið að ryðja sér til rúms að undanförnu