sáð
nafnorð, karlkyn
sáð-maður
maður sem sáir fræjum í akur
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.sáðmaður sáðmaðurinn nf.sáðmenn sáðmennirnir
þf.sáðmann sáðmanninn þf.sáðmenn sáðmennina
þgf.sáðmanni sáðmanninum þgf.sáðmönnum sáðmönnunum
ef.sáðmanns sáðmannsins ef.sáðmanna sáðmannanna