sár
sagnorð sár-bæna með þolfalli
biðja (e-n) heitt og innilega (um e-ð)
- hún sárbændi hann að hjálpa sér
Beyging
sár
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsárbæni sárbændi égsárbæni sárbændi
þúsárbænir sárbændir þúsárbænir sárbændir
húnsárbænir sárbændi húnsárbæni sárbændi
viðsárbænum sárbændum viðsárbænum sárbændum
þiðsárbænið sárbænduð þiðsárbænið sárbænduð
þausárbæna sárbændu þausárbæni sárbændu
| nafnháttur | sár |
|---|---|
| sagnbót | sár |
| boðháttur eintölu | sár |
| boðháttur fleirtölu | sár |
| stýfður boðháttur | sár |
| lýsingarháttur nútíðar | sár |
kk.kvk.hk.
nf.sárbændur sárbænd sárbænt
þf.sárbændan sárbænda sárbænt
þgf.sárbændum sárbændri sárbændu
ef.sárbænds sárbændrar sárbænds
nf.sárbændir sárbændar sárbænd
þf.sárbænda sárbændar sárbænd
þgf.sárbændum
ef.sárbændra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsárbænirðu sárbændirðu þúsárbænirðu sárbændirðu
þiðsárbæniði sárbænduði þiðsárbæniði sárbænduði