sárna
sagnorð frumlag í þágufalli
verða sár (vegna e-s)
- þeim sárnaði áhugaleysi hans
- mér sárnuðu orð hennar
- henni sárnar ef þú ferð án þess að kveðja hana
Beyging
sárnaði sárnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsárnasárnaðiégsárnisárnaði
þúsárnarsárnaðirþúsárnirsárnaðir
húnsárnarsárnaðihúnsárnisárnaði
viðsárnumsárnuðumviðsárnumsárnuðum
þiðsárniðsárnuðuðþiðsárniðsárnuðuð
þausárnasárnuðuþausárnisárnuðu
það, mérsárnarsárnaðiþað, mérsárnisárnaði
| nafnháttur | sárna |
|---|---|
| sagnbót | sárnað |
| boðháttur eintölu | sárnaðu |
| boðháttur fleirtölu | sárnið |
| stýfður boðháttur | sárna |
| lýsingarháttur nútíðar | sárnandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsárnarðusárnaðirðuþúsárnirðusárnaðirðu
þiðsárniðisárnuðuðiþiðsárniðisárnuðuði