sátta
nafnorð, karlkyn
sátta-maður
sá eða sú sem er að reyna að koma á sáttum
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.sáttamaður sáttamaðurinn nf.sáttamenn sáttamennirnir
þf.sáttamann sáttamanninn þf.sáttamenn sáttamennina
þgf.sáttamanni sáttamanninum þgf.sáttamönnum sáttamönnunum
ef.sáttamanns sáttamannsins ef.sáttamanna sáttamannanna