sæmdur
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
veittur ákveðinn heiður
- hún var sæmd orðu fyrir störf að velferðarmálum
- rithöfundurinn var sæmdur Nóbelsverðlaunum
sjá sæma
Beyging
sæmd sæmt
kk.kvk.hk.
nf.sæmdursæmdsæmt
þf.sæmdansæmdasæmt
þgf.sæmdumsæmdrisæmdu
ef.sæmdssæmdrarsæmds
nf.sæmdirsæmdarsæmd
þf.sæmdasæmdarsæmd
þgf.sæmdum
ef.sæmdra
nf.sæmdisæmdasæmda
aukaföllsæmdasæmdusæmda
öll föllsæmdu