sæta
sagnorð með þágufalli
Merkingar
- 1.
verða fyrir (e-u)
- þeir þurftu að sæta illri meðferð í fangelsinu
- biskupinn hefur sætt mikilli gagnrýni
- hún var látin sæta ábyrgð á hegðun sinni
- 2.
með þágufalli eða eignarfalli sæta færi(s) að tala við hana
grípa tækifærið að ...
sæta lagi að komast út
grípa tækifærið að ...
- 3.
hverju sætir þetta?
hvernig stendur á þessu?
- hverju sætir þessi óvænta heimsókn?
þetta sætir furðu
þetta er furðulegt
- það sætir furðu hvað listaverkið er vel gert
þetta sætir tíðindum
þetta eru fréttir, fréttnæmt
- það sætti tíðindum ef einhver kom í heimsókn
Beyging
sætti sætt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsætisættiégsætisætti
þúsætirsættirþúsætirsættir
húnsætirsættihúnsætisætti
viðsætumsættumviðsætumsættum
þiðsætiðsættuðþiðsætiðsættuð
þausætasættuþausætisættu
það, mérsætirsættiþað, mérsætisætti
| nafnháttur | sæta |
|---|---|
| sagnbót | sætt |
| boðháttur eintölu | sættu |
| boðháttur fleirtölu | sætið |
| stýfður boðháttur | sæt |
| lýsingarháttur nútíðar | sætandi |
kk.kvk.hk.
nf.sættursættsætt
þf.sættansættasætt
þgf.sættumsættrisættu
ef.sættssættrarsætts
nf.sættirsættarsætt
þf.sættasættarsætt
þgf.sættum
ef.sættra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsætirðusættirðuþúsætirðusættirðu
þiðsætiðisættuðiþiðsætiðisættuði