séntil
nafnorð, karlkyn
séntil-maður
afar kurteis og fágaður maður
- hann var séntilmaður fram í fingurgóma
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.séntilmaður séntilmaðurinn nf.séntilmenn séntilmennirnir
þf.séntilmann séntilmanninn þf.séntilmenn séntilmennina
þgf.séntilmanni séntilmanninum þgf.séntilmönnum séntilmönnunum
ef.séntilmanns séntilmannsins ef.séntilmanna séntilmannanna