sí
sagnorð sí-endurtaka með þolfalli
gera eða segja (e-ð) stöðugt aftur og aftur, æ ofan í æ
- fréttamaðurinn síendurtók spurninguna
sjá síendurtekinn
Beyging
‑endurtek ‑endurtók ‑endurtókum ‑endurtekið beygist eins og endurtaka
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsíendurtek síendurtók égsíendurtaki síendurtæki
þúsíendurtekur síendurtókst þúsíendurtakir síendurtækir
húnsíendurtekur síendurtók húnsíendurtaki síendurtæki
viðsíendurtökum síendurtókum viðsíendurtökum síendurtækjum
þiðsíendurtakið síendurtókuð þiðsíendurtakið síendurtækjuð
þausíendurtaka síendurtóku þausíendurtaki síendurtækju
| nafnháttur | sí |
|---|---|
| sagnbót | sí |
| boðháttur eintölu | sí |
| boðháttur fleirtölu | sí |
| stýfður boðháttur | sí |
| lýsingarháttur nútíðar | sí |
kk.kvk.hk.
nf.síendurtekinn síendurtekin síendurtekið
þf.síendurtekinn síendurtekna síendurtekið
þgf.síendurteknum síendurtekinni síendurteknu
ef.síendurtekins síendurtekinnar síendurtekins
nf.síendurteknir síendurteknar síendurtekin
þf.síendurtekna síendurteknar síendurtekin
þgf.síendurteknum
ef.síendurtekinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsíendurtekurðu síendurtókstu þúsíendurtakirðu síendurtækirðu
þiðsíendurtakiði síendurtókuði þiðsíendurtakiði síendurtækjuði