sót
sagnorð sót-bölva með þágufalli
bölva mikið, viðhafa ljótt orðbragð, krossbölva
- hann sótbölvaði myrkrinu
Tengd orð
Beyging
‑bölvaði ‑bölvað beygist eins og bölva
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsótbölva sótbölvaði égsótbölvi sótbölvaði
þúsótbölvar sótbölvaðir þúsótbölvir sótbölvaðir
húnsótbölvar sótbölvaði húnsótbölvi sótbölvaði
viðsótbölvum sótbölvuðum viðsótbölvum sótbölvuðum
þiðsótbölvið sótbölvuðuð þiðsótbölvið sótbölvuðuð
þausótbölva sótbölvuðu þausótbölvi sótbölvuðu
| nafnháttur | sót |
|---|---|
| sagnbót | sót |
| boðháttur eintölu | sót |
| boðháttur fleirtölu | sót |
| stýfður boðháttur | sót |
| lýsingarháttur nútíðar | sót |
kk.kvk.hk.
nf.sótbölvaður sótbölvuð sótbölvað
þf.sótbölvaðan sótbölvaða sótbölvað
þgf.sótbölvuðum sótbölvaðri sótbölvuðu
ef.sótbölvaðs sótbölvaðrar sótbölvaðs
nf.sótbölvaðir sótbölvaðar sótbölvuð
þf.sótbölvaða sótbölvaðar sótbölvuð
þgf.sótbölvuðum
ef.sótbölvaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsótbölvarðu sótbölvaðirðu þúsótbölvirðu sótbölvaðirðu
þiðsótbölviði sótbölvuðuði þiðsótbölviði sótbölvuðuði