Yrða

sökkva 2

sagnorð með þágufalli

Merkingar

  1. 1.

    láta (e-ð) fara á kaf í vatn (eða annað)

    • kafbáturinn sökkti skipinu
    • grjótinu var sökkt í sjóinn
  2. 2.

    • sökkva sér niður í/ofan í bókina

      vera alveg upptekinn af bókinni, einbeita sér að henni

      • þær þögðu og sökktu sér ofan í hugsanir sínar

sjá sökkva 1 sagnorð

Beyging

sökkti sökkt