söku
nafnorð, karlkyn
söku-nautur lögfræði
sá eða sú sem er grunaður um refsiverða háttsemi, sakborningur
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu söku
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.sökunautur sökunauturinn nf.sökunautar sökunautarnir
þf.sökunaut sökunautinn þf.sökunauta sökunautana
þgf.sökunaut / sökunauti sökunautnum þgf.sökunautum sökunautunum
ef.sökunautar / sökunauts sökunautarins / sökunautsins ef.sökunauta sökunautanna