sönnun
nafnorð, kvenkyn
sterk, óyggjandi rök, t.d. notuð til sakfellingar í dómsmáli
- lögreglan er með nægar sannanir gegn manninum
- ég hef örugga sönnun fyrir því að hann er á landinu
- þetta er sönnun þess að hundar eru gáfaðir
- hún benti á ljósmyndina máli sínu til sönnunar
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu sönnunar nefnifall fleirtölu sannanir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.sönnunsönnuninnf.sannanirsannanirnar
þf.sönnunsönnuninaþf.sannanirsannanirnar
þgf.sönnunsönnuninniþgf.sönnunumsönnununum
ef.sönnunarsönnunarinnaref.sannanasannananna