tafl þraut
nafnorð, kvenkyn
tafl-þraut
ákveðin staða á taflborði sem ætluð er til að leysa á ákveðinn hátt
Beyging
eignarfall eintölu ‑þrautar nefnifall fleirtölu ‑þrautir beygist eins og þraut
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.taflþraut taflþrautin nf.taflþrautir taflþrautirnar
þf.taflþraut taflþrautina þf.taflþrautir taflþrautirnar
þgf.taflþraut taflþrautinni þgf.taflþrautum taflþrautunum
ef.taflþrautar taflþrautarinnar ef.taflþrauta taflþrautanna