súr matur
nafnorð, karlkyn
súr-matur
matur, t.d. slátur, hrútspungar, lundabaggar og sviðasulta, sem geymdur er í súrri mysu
Samheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑matar beygist eins og matur
eintala
án greinismeð greini
nf.súrmatur súrmaturinn
þf.súrmat súrmatinn
þgf.súrmat súrmatnum
ef.súrmatar súrmatarins