súrna
sagnorð
Merkingar
- 1.
verða súr
mjólkin súrnar
- 2.
frumlag í þágufalli honum súrnar í augum (af reyknum)
hann svíður í augun (af völdum reyks)
Tengd orð
Beyging
súrnaði súrnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsúrnasúrnaðiégsúrnisúrnaði
þúsúrnarsúrnaðirþúsúrnirsúrnaðir
húnsúrnarsúrnaðihúnsúrnisúrnaði
viðsúrnumsúrnuðumviðsúrnumsúrnuðum
þiðsúrniðsúrnuðuðþiðsúrniðsúrnuðuð
þausúrnasúrnuðuþausúrnisúrnuðu
mérsúrnarsúrnaðimérsúrnisúrnaði
| nafnháttur | súrna |
|---|---|
| sagnbót | súrnað |
| lýsingarháttur nútíðar | súrnandi |
kk.kvk.hk.
nf.súrnaðursúrnuðsúrnað
þf.súrnaðansúrnaðasúrnað
þgf.súrnuðumsúrnaðrisúrnuðu
ef.súrnaðssúrnaðrarsúrnaðs
nf.súrnaðirsúrnaðarsúrnuð
þf.súrnaðasúrnaðarsúrnuð
þgf.súrnuðum
ef.súrnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsúrnarðusúrnaðirðuþúsúrnirðusúrnaðirðu
þiðsúrniðisúrnuðuðiþiðsúrniðisúrnuðuði