samkomu staður
nafnorð, karlkyn
samkomu-staður
staður, oft sérstakt hús, þar sem fólk kemur saman
- sjoppan var samkomustaður unga fólksins í þorpinu
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑staðar nefnifall fleirtölu ‑staðir beygist eins og staður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.samkomustaður samkomustaðurinn nf.samkomustaðir samkomustaðirnir
þf.samkomustað samkomustaðinn þf.samkomustaði samkomustaðina
þgf.samkomustað samkomustaðnum þgf.samkomustöðum samkomustöðunum
ef.samkomustaðar samkomustaðarins ef.samkomustaða samkomustaðanna