sauð burður
nafnorð, karlkyn
sauð-burður
Merkingar
- 1.
það að sauðfé ber, eignast lömb
- 2.
sá hluti árs, vor og snemma sumars, þegar ærnar bera
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑burðar beygist eins og burður
eintala
án greinismeð greini
nf.sauðburður sauðburðurinn
þf.sauðburð sauðburðinn
þgf.sauðburði sauðburðinum
ef.sauðburðar sauðburðarins