seiður
nafnorð, karlkyn
orð eða athöfn sem hefur yfirnáttúrlegan mátt, galdur
- galdramaðurinn magnaði seið gegn prestinum
- seiðurinn var notaður við lækningar
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu seiðs nefnifall fleirtölu seiðir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.seiðurseiðurinnnf.seiðirseiðirnir
þf.seiðseiðinnþf.seiðiseiðina
þgf.seiðseiðnumþgf.seiðumseiðunum
ef.seiðsseiðsinsef.seiðaseiðanna