seyða
sagnorð með þolfalli
sjóða (e-ð) hægt
sjá seyddur
Beyging
seyddi seytt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égseyðiseyddiégseyðiseyddi
þúseyðirseyddirþúseyðirseyddir
húnseyðirseyddihúnseyðiseyddi
viðseyðumseyddumviðseyðumseyddum
þiðseyðiðseydduðþiðseyðiðseydduð
þauseyðaseydduþauseyðiseyddu
| nafnháttur | seyða |
|---|---|
| sagnbót | seytt |
| boðháttur eintölu | seyddu |
| boðháttur fleirtölu | seyðið |
| stýfður boðháttur | seyð |
| lýsingarháttur nútíðar | seyðandi |
kk.kvk.hk.
nf.seyddurseyddseytt
þf.seyddanseyddaseytt
þgf.seyddumseyddriseyddu
ef.seyddsseyddrarseydds
nf.seyddirseyddarseydd
þf.seyddaseyddarseydd
þgf.seyddum
ef.seyddra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égseyðistseyddistégseyðistseyddist
þúseyðistseyddistþúseyðistseyddist
húnseyðistseyddisthúnseyðistseyddist
viðseyðumstseyddumstviðseyðumstseyddumst
þiðseyðistseyddustþiðseyðistseyddust
þauseyðastseyddustþauseyðistseyddust
| nafnháttur | seyðast |
|---|---|
| sagnbót | seyðst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúseyðistuseyddistuþúseyðistuseyddistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúseyðirðuseyddirðuþúseyðirðuseyddirðu
þiðseyðiðiseydduðiþiðseyðiðiseydduði