siða vandur
lýsingarorð siða-vandur
kröfuharður um rétta siði, sína og annarra
- hún er siðavönd og sífellt hrædd um að börnin sjái og heyri eitthvað slæmt
- nýi biskupinn er strangur og siðavandur
Samheiti
- siðvandur
Tengd orð
Beyging
‑vönd ‑vant miðstig ‑vandari efsta stig ‑vandastur beygist eins og vandur
kk.kvk.hk.
nf.siðavandur siðavönd siðavant
þf.siðavandan siðavanda siðavant
þgf.siðavöndum siðavandri siðavöndu
ef.siðavands siðavandrar siðavands
nf.siðavandir siðavandar siðavönd
þf.siðavanda siðavandar siðavönd
þgf.siðavöndum
ef.siðavandra
nf.siðavandi siðavanda siðavanda
aukaföllsiðavanda siðavöndu siðavanda
öll föllsiðavöndu
öll föllsiðavandari siðavandari siðavandara
öll föllsiðavandari
kk.kvk.hk.
nf.siðavandastur siðavöndust siðavandast
þf.siðavandastan siðavandasta siðavandast
þgf.siðavöndustum siðavandastri siðavöndustu
ef.siðavandasts siðavandastrar siðavandasts
nf.siðavandastir siðavandastar siðavöndust
þf.siðavandasta siðavandastar siðavöndust
þgf.siðavöndustum
ef.siðavandastra
nf.siðavandasti siðavandasta siðavandasta
aukaföllsiðavandasta siðavöndustu siðavandasta
öll föllsiðavöndustu