sið
lýsingarorð sið-blindur
sem er án siðferðiskenndar, sem hefur ekki tilfinningu fyrir siðferði
- hann er siðblindur fjárglæframaður
Tengd orð
Beyging
‑blind ‑blint miðstig ‑blindari efsta stig ‑blindastur beygist eins og blindur
kk.kvk.hk.
nf.siðblindur siðblind siðblint
þf.siðblindan siðblinda siðblint
þgf.siðblindum siðblindri siðblindu
ef.siðblinds siðblindrar siðblinds
nf.siðblindir siðblindar siðblind
þf.siðblinda siðblindar siðblind
þgf.siðblindum
ef.siðblindra
nf.siðblindi siðblinda siðblinda
aukaföllsiðblinda siðblindu siðblinda
öll föllsiðblindu
öll föllsiðblindari siðblindari siðblindara
öll föllsiðblindari
kk.kvk.hk.
nf.siðblindastur siðblindust siðblindast
þf.siðblindastan siðblindasta siðblindast
þgf.siðblindustum siðblindastri siðblindustu
ef.siðblindasts siðblindastrar siðblindasts
nf.siðblindastir siðblindastar siðblindust
þf.siðblindasta siðblindastar siðblindust
þgf.siðblindustum
ef.siðblindastra
nf.siðblindasti siðblindasta siðblindasta
aukaföllsiðblindasta siðblindustu siðblindasta
öll föllsiðblindustu