sig
nafnorð, karlkyn
sig-ketill jarðfræði
dæld eða stærra svæði sem myndast þegar land sígur, oft þegar kvikuþró tæmist
Samheiti
- sigdæld,
- siglægð,
- sigskál,
- sigtrekt
Beyging
eignarfall eintölu ‑ketils nefnifall fleirtölu ‑katlar beygist eins og ketill
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.sigketill sigketillinn nf.sigkatlar sigkatlarnir
þf.sigketil sigketilinn þf.sigkatla sigkatlana
þgf.sigkatli sigkatlinum þgf.sigkötlum sigkötlunum
ef.sigketils sigketilsins ef.sigkatla sigkatlanna