sitt
fornafn eignarfornafn hvorugkyn
gera sitt
leggja fram eðlilegan eða sanngjarnan hlut af verki, eiga hlut að einhverju
- nú er hún búin að gera sitt og þá geta hinir tekið við og klárað verkið
- rósóttu gardínurnar gerðu sitt til þess að lífga upp á herbergið
gera sitt besta
gera eins vel og maður getur
- það gerðu allir sitt besta en samt tókst ekki að ljúka verkinu á réttum tíma
sitt (lítið) af hvoru/hverju
eitt og annað (smálegt), ýmislegt (svolítið af ýmsu)
- við vitum sitt af hverju um þetta mál
sjá sinn fornafn
Beyging
kk.kvk.hk.
nf.sinnsínsitt
þf.sinnsínasitt
þgf.sínumsinnisínu
ef.sínssinnarsíns
nf.sínirsínarsín
þf.sínasínarsín
þgf.sínum
ef.sinna