sjálfs áhætta
nafnorð, kvenkyn
sjálfs-áhætta
fyrirfram ákveðinn hluti sem tryggingartaki ber af vátryggðu tjón
Beyging
eignarfall eintölu ‑áhættu beygist eins og áhætta
eintala
án greinismeð greini
nf.sjálfsáhætta sjálfsáhættan
þf.sjálfsáhættu sjálfsáhættuna
þgf.sjálfsáhættu sjálfsáhættunni
ef.sjálfsáhættu sjálfsáhættunnar