sjálfs
nafnorð, kvenkyn
sjálfs-ásökun
það að ásaka sjálfan sig fyrir e-ð
- hann var fullur af sjálfsásökunum
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑ásökunar nefnifall fleirtölu ‑ásakanir beygist eins og ásökun
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.sjálfsásökun sjálfsásökunin nf.sjálfsásakanir sjálfsásakanirnar
þf.sjálfsásökun sjálfsásökunina þf.sjálfsásakanir sjálfsásakanirnar
þgf.sjálfsásökun sjálfsásökuninni þgf.sjálfsásökunum sjálfsásökununum
ef.sjálfsásökunar sjálfsásökunarinnar ef.sjálfsásakana sjálfsásakananna