skör
nafnorð, karlkyn
skör-ungur
Merkingar
- 1.
áhald til að róta í eldiviði til að hann brenni betur
- 2.
ákveðinn og framtakssamur maður (karl eða kona)
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu skör
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.skörungur skörungurinn nf.skörungar skörungarnir
þf.skörung skörunginn þf.skörunga skörungana
þgf.skörungi skörungnum þgf.skörungum skörungunum
ef.skörungs skörungsins ef.skörunga skörunganna