skap
nafnorð, kvenkyn
skap-harka
það að vera harður í skapi, harðneskja
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑hörku beygist eins og harka
eintala
án greinismeð greini
nf.skapharka skapharkan
þf.skaphörku skaphörkuna
þgf.skaphörku skaphörkunni
ef.skaphörku skaphörkunnar