skap rauna
sagnorð skap-rauna með þágufalli
valda (e-m) gremju eða ama
- hún notar hvert tækifæri til að skaprauna mér
- hann skapraunar henni með þessu tali
Beyging
skap
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskaprauna skapraunaði égskaprauni skapraunaði
þúskapraunar skapraunaðir þúskapraunir skapraunaðir
húnskapraunar skapraunaði húnskaprauni skapraunaði
viðskapraunum skapraunuðum viðskapraunum skapraunuðum
þiðskapraunið skapraunuðuð þiðskapraunið skapraunuðuð
þauskaprauna skapraunuðu þauskaprauni skapraunuðu
| nafnháttur | skap |
|---|---|
| sagnbót | skap |
| boðháttur eintölu | skap |
| boðháttur fleirtölu | skap |
| stýfður boðháttur | skap |
| lýsingarháttur nútíðar | skap |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskapraunarðu skapraunaðirðu þúskapraunirðu skapraunaðirðu
þiðskaprauniði skapraunuðuði þiðskaprauniði skapraunuðuði