skarka
sagnorð
vera með hávaða eða fyrirgang
- ég heyrði smiðina skarka eitthvað í garðinum
Beyging
skarkaði skarkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskarkaskarkaðiégskarkiskarkaði
þúskarkarskarkaðirþúskarkirskarkaðir
húnskarkarskarkaðihúnskarkiskarkaði
viðskörkumskörkuðumviðskörkumskörkuðum
þiðskarkiðskörkuðuðþiðskarkiðskörkuðuð
þauskarkaskörkuðuþauskarkiskörkuðu
| nafnháttur | skarka |
|---|---|
| sagnbót | skarkað |
| boðháttur eintölu | skarkaðu |
| boðháttur fleirtölu | skarkið |
| stýfður boðháttur | skarka |
| lýsingarháttur nútíðar | skarkandi |
kk.kvk.hk.
nf.skarkaðurskörkuðskarkað
þf.skarkaðanskarkaðaskarkað
þgf.skörkuðumskarkaðriskörkuðu
ef.skarkaðsskarkaðrarskarkaðs
nf.skarkaðirskarkaðarskörkuð
þf.skarkaðaskarkaðarskörkuð
þgf.skörkuðum
ef.skarkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskarkastskarkaðistégskarkistskarkaðist
þúskarkastskarkaðistþúskarkistskarkaðist
húnskarkastskarkaðisthúnskarkistskarkaðist
viðskörkumstskörkuðumstviðskörkumstskörkuðumst
þiðskarkistskörkuðustþiðskarkistskörkuðust
þauskarkastskörkuðustþauskarkistskörkuðust
| nafnháttur | skarkast |
|---|---|
| sagnbót | skarkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskarkastuskarkaðistuþúskarkistuskarkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskarkarðuskarkaðirðuþúskarkirðuskarkaðirðu
þiðskarkiðiskörkuðuðiþiðskarkiðiskörkuðuði