skarta
sagnorð með þágufalli
skreyta sig (með e-u), bera e-ð skrautlegt, flott
- hann skartaði nýjum leðurjakka
- þær skörtuðu dýrum skartgripum
skarta sínu fegursta
sýna sitt besta, fegursta útlit
- náttúran skartar sínu fegursta í blíðviðrinu
Beyging
skartaði skartað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskartaskartaðiégskartiskartaði
þúskartarskartaðirþúskartirskartaðir
húnskartarskartaðihúnskartiskartaði
viðskörtumskörtuðumviðskörtumskörtuðum
þiðskartiðskörtuðuðþiðskartiðskörtuðuð
þauskartaskörtuðuþauskartiskörtuðu
| nafnháttur | skarta |
|---|---|
| sagnbót | skartað |
| boðháttur eintölu | skartaðu |
| boðháttur fleirtölu | skartið |
| stýfður boðháttur | skarta |
| lýsingarháttur nútíðar | skartandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskartarðuskartaðirðuþúskartirðuskartaðirðu
þiðskartiðiskörtuðuðiþiðskartiðiskörtuðuði