skatta kóngur
nafnorð, karlkyn
skatta-kóngur
sá skattborgari sem greiðir hæstan skatt (í hverju umdæmi)
Beyging
eignarfall eintölu ‑kóngs nefnifall fleirtölu ‑kóngar beygist eins og kóngur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.skattakóngur skattakóngurinn nf.skattakóngar skattakóngarnir
þf.skattakóng skattakónginn þf.skattakónga skattakóngana
þgf.skattakóngi skattakónginum þgf.skattakóngum skattakóngunum
ef.skattakóngs skattakóngsins ef.skattakónga skattakónganna