skurð gröftur
nafnorð, karlkyn
skurð-gröftur
það að grafa skurð með skóflu eða vél
Skyld orð
- jarðgröftur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑graftar eða ‑graftrar þágufall eintölu ‑grefti eða ‑greftri beygist eins og gröftur
eintala
án greinismeð greini
nf.skurðgröftur skurðgröfturinn
þf.skurðgröft skurðgröftinn
þgf.skurðgrefti / skurðgreftri skurðgreftinum / skurðgreftrinum
ef.skurðgraftar / skurðgraftrar skurðgraftarins / skurðgraftrarins