skurð punktur
nafnorð, karlkyn
skurð-punktur stærðfræði
punktur þar sem tvær línur mætast
Skyld orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑punkts nefnifall fleirtölu ‑punktar beygist eins og punktur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.skurðpunktur skurðpunkturinn nf.skurðpunktar skurðpunktarnir
þf.skurðpunkt skurðpunktinn þf.skurðpunkta skurðpunktana
þgf.skurðpunkti skurðpunktinum þgf.skurðpunktum skurðpunktunum
ef.skurðpunkts skurðpunktsins ef.skurðpunkta skurðpunktanna