skyldu arfur
nafnorð, karlkyn
skyldu-arfur lögfræði
sá hluti arfs sem arfleifandi getur ekki ráðstafað með erfðaskrá
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑arfs beygist eins og arfur
eintala
án greinismeð greini
nf.skylduarfur skylduarfurinn
þf.skylduarf skylduarfinn
þgf.skylduarfi skylduarfinum
ef.skylduarfs skylduarfsins