skyld
lýsingarorð skyld-ugur
sem ber skylda til e-s
- nemendur eru skyldugir til að taka námskeiðið
- enginn er skyldugur til að gefa þjórfé
Beyging
skyldug skyld
kk.kvk.hk.
nf.skyldugur skyldugskyldugt
þf.skyldugan skylduga skyldugt
þgf.skyldugum skyldugri skyldugu
ef.skyldugs skyldugrar skyldugs
nf.skyldugir skyldugar skyldug
þf.skylduga skyldugar skyldug
þgf.skyldugum
ef.skyldugra
nf.skyldugi skylduga skylduga
aukaföllskylduga skyldugu skylduga
öll föllskyldugu
öll föllskyldugri skyldugri skyldugra
öll föllskyldugri
kk.kvk.hk.
nf.skyldugastur skyldugust skyldugast
þf.skyldugastan skyldugasta skyldugast
þgf.skyldugustum skyldugastri skyldugustu
ef.skyldugasts skyldugastrar skyldugasts
nf.skyldugastir skyldugastar skyldugust
þf.skyldugasta skyldugastar skyldugust
þgf.skyldugustum
ef.skyldugastra
nf.skyldugasti skyldugasta skyldugasta
aukaföllskyldugasta skyldugustu skyldugasta
öll föllskyldugustu