slökkva
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli stöðva, kæfa (eld, ljós)
- hann slökkti ljósin og fór út
- illa gekk að slökkva eldinn
slökkva á lampanum
slökkva í sígarettunni
- 2.
slökkva á útvarpinu
láta útvarpið þegja eða hætta
- hún slekkur á tölvunni í lok vinnudags
það er slökkt á tækinu
- allir eiga að hafa slökkt á farsímunum
- 3.
með þolfalli svala (þorsta)
- þessi drykkur slekkur þorstann
Tengd orð
Beyging
slekk slökkti slökkt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égslekkslökktiégslökkvislekkti
þúslekkurslökktirþúslökkvirslekktir
húnslekkurslökktihúnslökkvislekkti
viðslökkvumslökktumviðslökkvumslekktum
þiðslökkviðslökktuðþiðslökkviðslekktuð
þauslökkvaslökktuþauslökkvislekktu
| nafnháttur | slökkva |
|---|---|
| sagnbót | slökkt |
| boðháttur eintölu | slökktu |
| boðháttur fleirtölu | slökkvið |
| stýfður boðháttur | slökk |
| lýsingarháttur nútíðar | slökkvandi |
kk.kvk.hk.
nf.slökkturslökktslökkt
þf.slökktanslökktaslökkt
þgf.slökktumslökktrislökktu
ef.slökktsslökktrarslökkts
nf.slökktirslökktarslökkt
þf.slökktaslökktarslökkt
þgf.slökktum
ef.slökktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúslekkurðuslökktirðuþúslökkvirðuslekktirðu
þiðslökkviðislökktuðiþiðslökkviðislekktuði