sleppa ²

Merkingar

1. 1.

   láta (e-ð) laust

   • ég sleppti dagblaðinu svo það féll á gólfið
   • fanganum hefur verið sleppt
   • þau slepptu hundinum lausum

   • sleppa takinu/tökunum

     losa takið

     • hann sleppti takinu á stýrinu
     • hún getur ekki sleppt tökunum á börnunum þótt þau séu farin að heiman

   • hafa varla sleppt orðinu

     vera að enda við að segja e-ð

     • hún hafði varla sleppt orðinu þegar þjónninn kom að borðinu
2. 2.

   gera ekki (e-ð), taka (e-ð) ekki með, skilja (e-ð) eftir

   • hún ætlar að sleppa skólanum í dag
   • það er í lagi að sleppa þessari bíómynd
   • ég sleppti því að nota bláa garnið

   • sleppa þessu úr

     hlaupa yfir þetta

     • hann sleppir stundum úr máltíð
3. 3.

   • sleppa sér

     missa stjórn á sér, reiðast

4. 4.

   frumlag í þgf.frumlag í þágufalli ná ekki lengra, hætta

   • þegar borginni sleppir taka við akrar
   • þokunni sleppti og það fór að rigna