sletta

Merkingar

1. 1.

   e-ð sem slett er á e-ð, blettir eftir vökva

   • hann þurrkaði upp sletturnar af gólfinu
2. 2.

   erlent orð eða orðasamband sem ekki nýtur viðurkenningar í viðtökumálinu vegna ónógrar aðlögunar að hljóð- eða beygingakerfi eða annars konar framandi einkenna