smita
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli sýkja e-n, bera sýkla á e-n
smita hana af kvefi
- 2.
með þolfalli láta (e-n) verða fyrir vissum áhrifum
smita hana af áhuga á hestum
- hann er búinn að smita mig af ferðabakteríunni
hamingja hans smitar út frá sér
- skapvonska hennar smitar út frá sér í öllu fyrirtækinu
- 3.
feitin smitar í gegnum pappírinn
feitin smýgur í gegnum hann
Beyging
smitaði smitað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsmitasmitaðiégsmitismitaði
þúsmitarsmitaðirþúsmitirsmitaðir
húnsmitarsmitaðihúnsmitismitaði
viðsmitumsmituðumviðsmitumsmituðum
þiðsmitiðsmituðuðþiðsmitiðsmituðuð
þausmitasmituðuþausmitismituðu
| nafnháttur | smita |
|---|---|
| sagnbót | smitað |
| boðháttur eintölu | smitaðu |
| boðháttur fleirtölu | smitið |
| stýfður boðháttur | smita |
| lýsingarháttur nútíðar | smitandi |
kk.kvk.hk.
nf.smitaðursmituðsmitað
þf.smitaðansmitaðasmitað
þgf.smituðumsmitaðrismituðu
ef.smitaðssmitaðrarsmitaðs
nf.smitaðirsmitaðarsmituð
þf.smitaðasmitaðarsmituð
þgf.smituðum
ef.smitaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsmitastsmitaðistégsmitistsmitaðist
þúsmitastsmitaðistþúsmitistsmitaðist
húnsmitastsmitaðisthúnsmitistsmitaðist
viðsmitumstsmituðumstviðsmitumstsmituðumst
þiðsmitistsmituðustþiðsmitistsmituðust
þausmitastsmituðustþausmitistsmituðust
| nafnháttur | smitast |
|---|---|
| sagnbót | smitast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsmitastusmitaðistuþúsmitistusmitaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsmitarðusmitaðirðuþúsmitirðusmitaðirðu
þiðsmitiðismituðuðiþiðsmitiðismituðuði