smit hætta
nafnorð, kvenkyn
smit-hætta
hætta á að sjúkdómur smitist milli manna (eða dýra)
Samheiti
- smitunarhætta
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑hættu beygist eins og hætta
eintala
án greinismeð greini
nf.smithætta smithættan
þf.smithættu smithættuna
þgf.smithættu smithættunni
ef.smithættu smithættunnar