snar
sagnorð snar-stansa
stansa snögglega, snarstoppa
- hún snarstansaði þegar köttur skaust út á götuna
Samheiti
- snarstoppa,
- snöggstansa
Tengd orð
Beyging
‑stansaði ‑stansað beygist eins og stansa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsnarstansa snarstansaði égsnarstansi snarstansaði
þúsnarstansar snarstansaðir þúsnarstansir snarstansaðir
húnsnarstansar snarstansaði húnsnarstansi snarstansaði
viðsnarstönsum snarstönsuðum viðsnarstönsum snarstönsuðum
þiðsnarstansið snarstönsuðuð þiðsnarstansið snarstönsuðuð
þausnarstansa snarstönsuðu þausnarstansi snarstönsuðu
migsnarstansar snarstansaði migsnarstansi snarstansaði
| nafnháttur | snar |
|---|---|
| sagnbót | snar |
| boðháttur eintölu | snar |
| boðháttur fleirtölu | snar |
| stýfður boðháttur | snar |
| lýsingarháttur nútíðar | snar |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsnarstansarðu snarstansaðirðu þúsnarstansirðu snarstansaðirðu
þiðsnarstansiði snarstönsuðuði þiðsnarstansiði snarstönsuðuði