spóka
sagnorð
spóka sig
ganga um og njóta veðursins eða umhverfisins
- við spókuðum okkur á baðströndinni
Beyging
spókaði spókað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égspókaspókaðiégspókispókaði
þúspókarspókaðirþúspókirspókaðir
húnspókarspókaðihúnspókispókaði
viðspókumspókuðumviðspókumspókuðum
þiðspókiðspókuðuðþiðspókiðspókuðuð
þauspókaspókuðuþauspókispókuðu
| nafnháttur | spóka |
|---|---|
| sagnbót | spókað |
| boðháttur eintölu | spókaðu |
| boðháttur fleirtölu | spókið |
| stýfður boðháttur | spóka |
| lýsingarháttur nútíðar | spókandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúspókarðuspókaðirðuþúspókirðuspókaðirðu
þiðspókiðispókuðuðiþiðspókiðispókuðuði