spotta
sagnorð með þolfalli
hæðast að (e-m), gera gys að (e-m)
- hann spottar gjarnan stjórnvöld í skrifum sínum
Beyging
spottaði spottað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égspottaspottaðiégspottispottaði
þúspottarspottaðirþúspottirspottaðir
húnspottarspottaðihúnspottispottaði
viðspottumspottuðumviðspottumspottuðum
þiðspottiðspottuðuðþiðspottiðspottuðuð
þauspottaspottuðuþauspottispottuðu
| nafnháttur | spotta |
|---|---|
| sagnbót | spottað |
| boðháttur eintölu | spottaðu |
| boðháttur fleirtölu | spottið |
| stýfður boðháttur | spotta |
| lýsingarháttur nútíðar | spottandi |
kk.kvk.hk.
nf.spottaðurspottuðspottað
þf.spottaðanspottaðaspottað
þgf.spottuðumspottaðrispottuðu
ef.spottaðsspottaðrarspottaðs
nf.spottaðirspottaðarspottuð
þf.spottaðaspottaðarspottuð
þgf.spottuðum
ef.spottaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égspottastspottaðistégspottistspottaðist
þúspottastspottaðistþúspottistspottaðist
húnspottastspottaðisthúnspottistspottaðist
viðspottumstspottuðumstviðspottumstspottuðumst
þiðspottistspottuðustþiðspottistspottuðust
þauspottastspottuðustþauspottistspottuðust
| nafnháttur | spottast |
|---|---|
| sagnbót | spottast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúspottastuspottaðistuþúspottistuspottaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúspottarðuspottaðirðuþúspottirðuspottaðirðu
þiðspottiðispottuðuðiþiðspottiðispottuðuði