Yrða

spýta 1

sagnorð með þágufalli

sjá einnig spýta nafnorð, kvenkyn, spýta 2 sagnorð

hrækja, skyrpa

  • hún spýtti bitanum út úr sér
  • hann spýtir í fyrirlitningu
  • spýta í lófana

    taka sér tak, gera átak til framkvæmdar

sjá spýtast

Beyging

spýtti spýtt