spýtu karl
nafnorð, karlkyn
spýtu-karl
Merkingar
- 1.
karl búinn til úr viði
- 2.
mjög stirður maður eða ósveigjanlegur í skoðunum
Beyging
eignarfall eintölu ‑karls nefnifall fleirtölu ‑karlar beygist eins og karl
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.spýtukarl spýtukarlinn nf.spýtukarlar spýtukarlarnir
þf.spýtukarl spýtukarlinn þf.spýtukarla spýtukarlana
þgf.spýtukarli spýtukarlinum þgf.spýtukörlum spýtukörlunum
ef.spýtukarls spýtukarlsins ef.spýtukarla spýtukarlanna