störu
nafnorð, kvenkyn
störu-keppni
þögul viðureign tveggja aðila þar sem hvorugur neitar að gefast upp
Beyging
eignarfall eintölu ‑keppni nefnifall fleirtölu ‑keppnir beygist eins og keppni
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.störukeppni störukeppnin nf.störukeppnir störukeppnirnar
þf.störukeppni störukeppnina þf.störukeppnir störukeppnirnar
þgf.störukeppni störukeppninni þgf.störukeppnum störukeppnunum
ef.störukeppni störukeppninnar ef.störukeppna störukeppnanna