stúta
sagnorð með þágufalli óformlegt
Merkingar
- 1.
drepa (e-n)
- henni er illa við ráðherrann, segir að það væri best að stúta honum
- 2.
brjóta (e-ð), eyðileggja (e-ð)
- hann rak sig í borðið og stútaði tveimur postulínsstyttum
- 3.
klára (vínflösku)
- við stútuðum fjórum flöskum í veislunni
Beyging
stútaði stútað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstútastútaðiégstútistútaði
þústútarstútaðirþústútirstútaðir
húnstútarstútaðihúnstútistútaði
viðstútumstútuðumviðstútumstútuðum
þiðstútiðstútuðuðþiðstútiðstútuðuð
þaustútastútuðuþaustútistútuðu
| nafnháttur | stúta |
|---|---|
| sagnbót | stútað |
| boðháttur eintölu | stútaðu |
| boðháttur fleirtölu | stútið |
| stýfður boðháttur | stúta |
| lýsingarháttur nútíðar | stútandi |
kk.kvk.hk.
nf.stútaðurstútuðstútað
þf.stútaðanstútaðastútað
þgf.stútuðumstútaðristútuðu
ef.stútaðsstútaðrarstútaðs
nf.stútaðirstútaðarstútuð
þf.stútaðastútaðarstútuð
þgf.stútuðum
ef.stútaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstútaststútaðistégstútiststútaðist
þústútaststútaðistþústútiststútaðist
húnstútaststútaðisthúnstútiststútaðist
viðstútumststútuðumstviðstútumststútuðumst
þiðstútiststútuðustþiðstútiststútuðust
þaustútaststútuðustþaustútiststútuðust
| nafnháttur | stútast |
|---|---|
| sagnbót | stútast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústútastustútaðistuþústútistustútaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústútarðustútaðirðuþústútirðustútaðirðu
þiðstútiðistútuðuðiþiðstútiðistútuðuði