styðjast
sagnorð miðmynd
Merkingar
- 1.
nota (e-ð) sem stoð, sér til stuðnings
- hún styðst við staf
- hann studdist báðum höndum fram á stafinn
- 2.
styðjast við bókina
nota bókina sem rök, stoð eða heimild
- höfundurinn styðst við margvíslegar heimildir
- lýsingin á manninum styðst við frásagnir þorpsbúa
þetta á ekki við rök að styðjast
sjá styðja
Beyging
studdist stuðst
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstyðststuddistégstyðjiststyddist
þústyðststuddistþústyðjiststyddist
húnstyðststuddisthúnstyðjiststyddist
viðstyðjumststuddumstviðstyðjumststyddumst
þiðstyðjiststuddustþiðstyðjiststyddust
þaustyðjaststuddustþaustyðjiststyddust
| nafnháttur | styðjast |
|---|---|
| sagnbót | stuðst |
| boðháttur eintölu | styðstu |
| boðháttur fleirtölu | styðjist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústyðstustuddistuþústyðjistustyddistu